همان طور كه در پاسخ به برخى از پرسش هاى پيشين يادآور شديم، گريه بر عزيزان، امر طبيعى است. و پيامبر خدا، حتى خلفا در مصايب سخت مى گريستند و كسى كه فاقد اين احساسات و ترحم باشد از فطرت انسانى دور است. ولى عزادارى براى حسين بن على(عليه السلام) دليل بر بى صبرى نيست، بلكه عزادارى براى احياى مكتب حسين بن على(عليه السلام) است كه مى فرمايد:

«من مرگ در راه خدا را جز خوشبختى و زندگى با ستمگران را جز دلتنگى و ناراحتى نمى دانم».

حركت هاى ميليونى در ايام عاشورا در تمام نقاط شيعه نشين بلكه در برخى از نقاط مسلمان نشين به خاطر احياى اين مكتب است و به خاطر اين نوع حركت هاى دسته جمعى، مكتب عاشورا زنده مانده و به صورت مدرسه اى براى نسل هاى آينده آموزنده است، و حركت هاى آزادى بخش كه در نقاط مختلف جهان، پرتوى از جهاد حسينى و نمونه اى از درس هاى عزّت بخش و سعادت آفرين او است. و به قول گوينده:

پايان زندگانى هر كس به مرگ اوست *** جز مرد حق كه مرگ وى آغاز دفتر است

آغاز شد حيات حسينى به مرگ او *** اين قصه رمز آب حيات است و كوثر است

سربازى حسين و سرافرازى حسين *** امروز زينت سر هر تاج و افسر است